Οι οικονομικές συνέπειες
της νόσου του Πάρκινσον περιλαμβάνουν τόσο άμεσα όσο και έμμεσα κόστη. Τα άμεσα
κόστη προκύπτουν από τη διαχείριση της πάθησης και περιλαμβάνουν το κόστος των
φαρμάκων και της ιατρικής φροντίδας (π.χ. επισκέψεις στο γιατρό, εισαγωγές στο
νοσοκομείο, εξετάσεις και διερευνητικές διαδικασίες).
Τα έμμεσα κόστη είναι
αυτά που προκύπτουν ως συνέπεια της πάθησης, αλλά δεν σχετίζονται άμεσα με την
ιατρική της διαχείριση. Στη νόσο του Πάρκινσον, αυτά τα κόστη μπορεί να
περιλαμβάνουν την πρόωρη συνταξιοδότηση ή την απόλυση του πάσχοντα, τη μείωση
των ωρών εργασίας των φροντιστών του, καθώς και τα κόστη της πρόσθετης
φροντίδας κατ' οίκον ή σε κάποιο ίδρυμα.1
Τα άμεσα κόστη φροντίδας
μετρώνται ευκολότερα απ' ό,τι τα έμμεσα, οπότε αυτό μπορεί να βοηθήσει στην
κατανόηση του λόγου για τον οποίο συχνά θεωρείται ότι αποτελούν ένα μεγάλο
ποσοστό της συνολικής οικονομικής επιβάρυνσης. Τα φάρμακα, πιο συγκεκριμένα,
συχνά θεωρούνται ακριβά αλλά εκτιμάται ότι, στη νόσο του Πάρκινσον, οι
συνταγογραφούμενες φαρμακευτικές αγωγές αποτελούν μόλις το 4,4% των δημοσίων
δαπανών.2
Τα μη κινητικά
συμπτώματα συντελούν σημαντικά στον οικονομικό αντίκτυπο της νόσου του
Πάρκινσον στην κοινωνία. Οι οπτικές παραισθήσεις, η άνοια και οι πτώσεις
αποτελούν σημαντικές αιτίες νοσηλείας και εισαγωγής σε ιδρύματα –κύριες πηγές
κόστους στη φροντίδα της νόσου του Πάρκινσον– ενώ οι γαστρεντερικές επιπλοκές
και η απώλεια του ελέγχου της ουροδόχου κύστης ενδέχεται να επηρεάσουν τη
συνέχιση της εργασιακής απασχόλησης (των πασχόντων).1
Όπως επισημάνθηκε από
τους Kartik Logishetty, Chandni Chandiramani και Ray Chaudhuri στην εισαγωγή
τους στα μη κινητικά συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον (ανατρέξτε στις σελίδες
9 έως 12), ο καθυστερημένος εντοπισμός των μη κινητικών συμπτωμάτων ενδέχεται
να οδηγήσει σε ανικανότητα, κακή ποιότητα ζωής και γενική αύξηση του κόστους
της φροντίδας των πασχόντων από τη νόσο του Πάρκινσον. Η έγκαιρη αναγνώριση
αυτών των συμπτωμάτων είναι, ως εκ τούτου, ουσιώδους σημασίας για την
αποτελεσματική διαχείριση της νόσου του Πάρκινσον και την πιο έγκαιρη πρόσβαση
σε θεραπεία.
